Over Jago

WIE IS JAGO GEERTS?

Jago Geerts werd geboren op 21 april 2000, in Geel, België. Hij groeide op als zoon van Arlette Geerts en Herman Gevers in het Kempense Balen, een streek die, in de jaren ‘80 en ‘90 op de wereldkaart werd neergezet, met vijfvoudig wereldkampioen motorcross Eric’The Kid’ Geboers.

Motoren hebben van kleins af aan deel uitgemaakt van Jago’s leven met een vader die van s ’morgens vroeg tot s ’avonds laat aan crossmotoren sleutelde. De werkplaats van zijn vader was dan ook een speeltuin voor de kleine Jago, die op zijn eerste fiets de helden van dat moment imiteerde. Zijn vader, in zijn jeugdjaren ook een begenadigde motorcrosser, schopte het in de jaren ‘80-‘90-2000 tot topmekanieker binnen het vermaarde Suzuki fabrieksteam van Sylvain Geboers. Toen Jago geboren werd besloot Herman het hectische leven dat hij de laatste decennia had geleefd een halt toe te roepen. De gloriedagen van zijn vader heeft Jago dus nooit daadwerkelijk beleefd. Toch moet Jago het MX-virus al van bij zijn geboorte meegekregen hebben, want al vanaf 4-jarige leeftijd reed hij met zijn eerste motorfietsje door de tuin, een mooi grasveld dat naargelang de tijd vorderde meer putten en bulten telde, tot het helemaal was herschapen in een mini cross omloop.

JONG GELEERD...

“Als 4-jarige reed ik al met een mini crossmachine door onze tuin.” “Een crossmotor heeft zeker altijd een speciale plaats gehad in mijn hart”

HET BEGIN

Al vrij snel werd Jago gespot op trainingsomlopen in België en Nederland. De eerste maanden was hij nog tevreden om met zijn 65 cc op de mini-omlopen rondjes te draaien. Tegen het einde van een trainingsdag, als de meeste grote motoren al gestopt waren, mocht Jago onder het toeziend oog van beide ouders kennismaken met de diepe sporen en putten. Met zijn 65 cc motortje met kleine wielen verdween hij soms helemaal in de diepe putten die professionals in het circuit hadden gereden. Het kleine ventje ging onverschrokken de strijd aan met de geaccidenteerde baan en kon na enkele rondjes steeds met een goed gevoel huiswaarts keren.

Het duurde dan ook niet lang of Jago Geerts was de mini-omlopen ontgroeid. Dat hij bulkte van het talent was meteen duidelijk. Op plaatsen waar betere amateurrijders inhielden, schakelde de kleine Geerts nog op en controleerde hij het gashendel met een precisie die zelden op jonge leeftijd werd gezien.

RUWE DIAMANT

Kenners waren het eens, Jago Geerts was een ruwe diamant die naarmate de jaren zouden verstrijken meer en meer zou schitteren.

Wegens een verbod om deel te nemen in België tot de leeftijd van 15 jaar, werd er uitgeweken naar de Nederlandse federatie KNMV waar kinderen van 12 hun eerste stappen in een competitie mochten zetten.

2012 werd nog als een aanpassing gezien bij de 85 cc met kleine wielen maar precies een jaar later sloot de dertienjarige Geerts het seizoen af als Nederlands KNMV kampioen in de 85 cc klasse met grote wielen. Meteen een schot in de roos voor het Stabilo MX Team waarvan de tiener deel uitmaakte.

Zijn prestaties bleven niet onopgemerkt in de paddock en de familie Geerts-Gevers werd benaderd door Lauri Roosiorg, zakenman en Sahkar teameigenaar.

2014, 2015, 2016 en 2017 mocht en kon de tiener zich verder ontplooien in de Europese kampioenschappen 85 cc, 125 cc en 250 cc.

Met een Europese titel 85 cc kon het Estse Sakhar Team met werkplaats in Balen niet beter uit de startblokken schieten.

Met zijn vader trouw aan zijn zijde als mekanieker begon een jaar later een nieuw hoofdstuk in het jonge leven van de student die topsport uitstekend wist te combineren met zijn studies. 2015 werd een leerjaar met vallen en opstaan en een kleine blessure in een Europees kampioenschap 125 cc.

Een leerschool die enkele maanden later werd omgezet in klinkende eindoverwinningen in de Dutch Masters, het EMX125 en het junior wereldkampioenschap.

KAMPIOEN WORDEN

“Kampioen worden” voelde wel fijn aan, maar met mijn gedachten zat ik al bij een volgend doel. “Feestvieren is niet aan mij besteed”

Jago was net geen 17 jaar toen de overstap van 125 naar 250 cc werd gemaakt. Met een eerste podium tijdens het EMX250 kampioenschap in Letland, een circuit dat sindsdien tot één van zijn favoriete tracks behoort, stak ook hier het supertalent zijn neus aan het venster. Ook al was het Europees kampioenschap nog niet ten einde, toch kreeg Team Sakhar een wildcard voor Jago Geerts aangeboden zodat hij voor het eerst kon proeven van het wereldkampioenschap MX2.

Dat het moeilijk zou worden voor Team Sakhar was al enkele jaren duidelijk omdat steeds meer top constructeurs naar de diensten van Jago Geerts begonnen te hengelen.

Na alle voorstellen gewikt en gewogen te hebben, werd er besloten om een handtekening te zetten onder een driejarig fabriekscontract bij de Japanse constructeur Yamaha. Het team, dat in handen was van de Belgische eigenaar Hans Corvers en werd bestuurd door teammanager Marnicq Bervoets, bood een veilige thuishaven voor de nog studerende atleet.

FABRIEKSRIJDER

“Ik was 17 toen ik mijn handtekening mocht zetten onder het contract met Yamaha. Mijn ouders dienden nog mee het contract te ondertekenen omdat ik nog niet meerderjarig was”

Enkele maanden voor het einde van het seizoen werd het contract met Monster Energy Yamaha Factory MX2 met 2 jaar verlengd.

Met de pandemie die nog steeds de wereldbevolking in haar greep had, is ook seizoen 2021 met rare sprongen van start gegaan. Met vooral training, testwerk en 2 wedstrijden op Siciliaanse bodem keek iedereen uit naar de definitieve start van het wereldkampioenschap MX2.

Het 2021 seizoen stond de hele tijd in het teken van een bikkelharde strijd met teamgenoot Maxime Renaux. Geerts reed zeer constant met Grand Prix overwinningen in Nederland, Italië en voor eigen publiek in België maar moest nipt de duimen leggen voor de Fransman die de wereldtitel pakte in Pietramurata, Italië. De veerkracht van de jonge Belg was echter fenomenaal want de laatste twee Grand Prix’s van het seizoen wist hij op zijn naam te schrijven.

“Het verlies van deze wereldtitel aan mijn teamgenoot kwam hard aan. Omgaan met verlies terwijl je eigen mensen van het team waarmee je zo nauw samenwerkt en het management van Yamaha tegelijkertijd ook de overwinning vieren voelde zuur”.

Na enkele weken rust waren de batterijen weer opgeladen om een nieuw uitdagend MX seizoen tegemoet te gaan. Het werden slopende Grand Prix wedstrijden die nog lang in het geheugen van menige fans zullen blijven hangen. Met 16 podia, waarvan 6 Grand Prix overwinningen op 18 wedstrijden beet Jago zijn tanden stuk op de Fransman Tom Vialle. Slechts met 4 punten verschil werd Geerts voor de derde keer op rij vicewereldkampioen MX2.

“Na de wedstrijd in Turkije heb ik mijn tranen de vrije loop gelaten. De manier waarop ik net naast het goud pakte voelde heel oneerlijk aan. Mijn seizoen verliep bijna vlekkeloos maar de kers op de taart ontbrak”.

Als 22- jarige vatte de Balenaar ook 2023 aan met als enige doel de wereldtitel te veroveren. De plannen waren uitgetekend tot in de kleinste details maar de uitvoering verliep ondanks 8 Grand Prix overwinningen niet vlekkeloos. Een polsbreuk tijdens de 7de Grand Prix van het seizoen in het Franse Villars Sous Ecot, de GP van Kegums en de GP van Zweden,  die hij beide aan zich voorbij moest laten gaan wegens de breuk, gooiden roet in het eten. Opnieuw moest Jago Geerts zich tevreden stellen met een tweede plaats in de eindstand van het wereldkampioenschap. In de wintermaanden verscheen het boek ‘Roller Coaster’ dat zijn bewogen seizoen mooi illustreert.

MXGP KLASSE

“Yamaha bleef alle vertrouwen in mij houden en wij onderhandelden een contract tot eind 2025. Met de overstap van MX2 naar MXGP waren de verwachtingen hooggespannen”

Als ‘Rookie’ werd er veel van zijn overstap verwacht want iedereen wist nog heel goed wat Geerts eind 2022 presenteerde tijdens de Motocross of Nations in het Amerikaanse Redbud.

Tijdens de kwalificaties MXGP overwinning verwees hij het Amerikaanse idool Eli Tomac naar de tweede plaats wat natuurlijk groot nieuws was in de paddock en de wereldwijde motorcross community. Geerts presteerde fenomenaal met de 450 cc zware Yamaha.

Niets lag bij aanvang van het seizoen in de weg om een schitterend jaar tegemoet te gaan. Tijdens de kwalificaties van de eerste Grand Prix van het seizoen in Villa La Angostura, Argentinië werd zijn sportieve droom aan diggelen geslagen. Een zware valpartij in de eerste bocht waarbij Geerts zijn elleboog brak, had grote gevolgen. Maanden van revalidatie waren een lijdensweg waar iedere sportman of vrouw voor bevreesd is. Met enkele pogingen aan het einde van het seizoen om terug te keren op Grand Prix niveau werd 2024 een jaar om snel te vergeten.

“Ik heb 2025 aangevat zoals ieder voorgaand seizoen. Het enige wat telde waren podiums en winnen. Maar wat ik ook probeerde, het leek mij niet te lukken”.

De vraag kwam op sociale media meerdere keren aan bod. Kan Jago terugkeren naar de top na zijn zware blessure? Laten we het houden op verdeelde kampen.  Geerts en zijn dichtste entourage wisten heel goed waartoe hij in staat ging zijn in 2025 maar al van bij het begin liep de samenwerking minder vlot dan in voorgaande jaren. Het comfort waarmee Jago de MX2 motor tot 2023 over het circuit kon sturen was zoek. Na verwoede pogingen om terug in de comfortzone te komen, bleek geen enkele oplossing soelaas te bieden. Het was dan ook al vrij snel duidelijk welke richting het zou uitgaan met een contract dat eind 2025 afliep. Een uur na het afvlaggen van de MXGP of Flanders, waar Geerts tijdens de eerste reeks een horror crash maakte, werd duidelijk gemaakt dat er in 2026 geen plaats meer beschikbaar was voor het nummer 93 binnen het Monster Energy Yamaha MXGP Factory Team.

“Twee mislukte seizoenen op rij deden het vertrouwen van Yamaha in mij als atleet en van mij richting het Yamaha management smelten als sneeuw voor de zon. Het voelt niet goed als je na 24 Grand Prix overwinningen bij een motoren merk bedankt wordt voor bewezen diensten maar dat zijn nu eenmaal de harde wetten van de sport en zakelijke overwegingen. Uiteindelijk denk ik dat het na 8 jaar tijd was voor een andere omgeving. Een uitdaging die ik vond bij het Italiaanse Beta Motorcycles en het MRT Factory Racing Team. Al van bij mijn eerste test met de Beta Factory motor op hun privé circuit in Viterbo, Italië wist ik dat het voor mij de juiste motor was waarmee ik mijn sportieve carrière terug op de rails kon krijgen.”.

Het team, de eigenaar van Beta Motorcycles en de motor vullen een leegte waar hij in 2025 naar op zoek was.

Met de eerste resultaten van de voorjaarswedstrijden in het achterhoofd zal Geerts ook nu weer met grote doelen voor ogen, deelnemen aan het FIM Motorcross wereldkampioenschap MXGP.